Het Innerlijk kind

The English translation can be found below.

Het Innerlijk kind

HCT.3.love-alexander-milov

Hoewel we ons daar meestal niet zo van bewust zijn, leven we als mens gelijktijdig in twee belevingswerelden. We hebben enerzijds de belevingswereld van de volwassene en anderzijds de (meestal vervormde) belevingswereld van het kind in ons.

Velen van ons zijn opgegroeid in gebrekkig functionerende gezinnen. Ouders hebben het vaak al moeilijk genoeg met zichzelf en zijn daardoor niet voldoende in staat om het kind de specifieke zorg en aandacht te geven die het nodig heeft. Als ouders kunnen ze het kind soms niet voldoende liefhebben en steunen in de unieke eigenheid van het kind.

Misschien moet je als kind een bepaalde rol spelen in het gezin, of je moet compenseren wat je vader en moeder elkaar niet konden geven. Deze vormen van emotioneel misbruik of verwaarlozing behoren tot de “normale” omstandigheden waarbinnen de meesten van ons zijn opgegroeid. Omstandigheden die, ook in milde vorm, op den duur traumatiserend zijn.

Een kind is een experiment. Een nieuwe poging om de rechtvaardige mens te produceren…die de mensheid tot goddelijkheid zal verheffen. En als je zou proberen om dit nieuwe wezen om te vormen tot jouw idee van een godgelijke man of een godgelijke vrouw, zul je het in zijn eigen heiligste verwachting dwarsbomen en misschien een monster doen ontstaan.
-George Bernard Shaw

We zijn er als kind emotioneel en gedragsmatig door “bevroren” geraakt. Je kunt dat merken wanneer je als volwassene plotseling emotioneel reageert als een vijfjarige in een situatie die lijkt op een traumatische situatie die je ooit als kleuter meemaakte. Op zo’n moment reageer je niet meer vanuit een volwassen bewustzijn, maar neemt het gekwetste kind het over.

Hoe gewond het innerlijk kind nog steeds is, kun je zien aan de mate waarin je last hebt van minderwaardigheidsgevoelens, intimiteitsproblemen, of van verslavingen of gevoelens van leegte of destructiviteit naar jezelf of anderen. Welk onbevredigend en pijnlijk gedrag je ook vertoont, het blijkt vrijwel altijd een overlevingsstrategie te zijn die je als kind hebt ontwikkeld. Zo’n overlevingsstrategie is gebaseerd op de beperkte ervaringen en overtuigingen waarover je toen beschikte. Die strategieën waren er oorspronkelijk op gericht om je pijn te besparen. Het trieste is dat, wat toen tot op zekere hoogte voor je werkte, je nu, in je volwassen leven, meestal alleen maar meer pijn oplevert.

Zo kun je bijvoorbeeld als kind zijn opgegroeid bij twee kritische ouders. Om die situatie te “overleven” kan het zijn dat je de strategie ontwikkelde om jezelf maar alvast onderuit te halen met je eigen innerlijke kritiek voordat je ouders dat konden doen, vanuit de hoop dat het dan minder zeer zou doen. Een andere strategie van het iets oudere kind kan zijn, dat hij is gaan uithalen naar anderen onder het motto “aanval is de beste verdediging”. Vaak is het zo dat we nu weer eens het ene, dan weer eens het andere gedrag vertoonden en tot op de dag van vandaag nog steeds vertonen. Een belangrijk aspect van het Innerlijke-kind werk is dat het je helpt los te komen uit de “kind hypnose” waarin je leeft.

In het hiervoor genoemde voorbeeld heet die hypnose “niet goed genoeg zijn”. Zo zijn er vele soorten hypnoses: “als ik maar alles voor hem doe, dan is hij wel lief voor mij” of “als ik maar niet voel, dan red ik het wel”. Zo’n stukje zelfhypnose wordt meestal onbewust door allerlei voorvallen gedurende de dag geactiveerd. Je blijft er dus keer op keer in terugvallen, tenzij je je kind geneest. Heb je je eenmaal bevrijdt uit je eigen hypnoses, dan kan je ook de vicieuze cirkel doorbreken waarin generatie na generatie kinderen worden opgezadeld met de hypnoses van hun ouders.

The Inner Child

During the early years of our lives, we absorb many things from our environment, both on a conscious and an unconscious level. We assign meaning to our experiences and the emotions we associate with them – joy, anger, fear, sadness, love. We become adults and live adult lives, yet the same ‘meanings’ or beliefs we took on in childhood often remain unchanged. We may not even be consciously aware of them. And yet they continue to control our lives from a hidden level.

Many of our early internal beliefs patterns are based on the what we have been told about ourselves and the world, as well as the behaviour we observe around us. We may be influenced by our parents, family members or teachers, but also by our friends, neighbours or those we see in the media. Unfortunately, the subconscious mind cannot tell the difference from what is real or what is imagined or perceived to be true. In this way it is possible that information or life experiences which impact us in negative ways lead us into formulating certain beliefs about ourselves or the world, which may not necessarily by true at all but which can then taint the rest of our life, if not dealt with.

Sometimes the beliefs and patterns that we inherit may be even more serious. If our parents show us a lot of love at an early age, then it is easy for us to believe we are loveable and worthy of good things. However if we are not shown that love or feel that we are abandoned or lacking attention, then we may grow up thinking a different ‘truth’ about ourselves. Early comments from people that we are no stupid or worthless, and physical or psychological abuse may hurt deeply at the time, but may be easily forgotten. However such experiences can also lead us to live lives where we actually believe that we are no good and stupid. In some cases, it may be that we only believe we are worthy of abusive partners or friends, and thus attract these into our lives.